Belang van jezelf onderwijzen

Het belang van jezelf onderwijzen in het Israël – Palestina-conflict

15 jan 2024

Israël – Palestina. Een conflict waar ik, zoals vele anderen verwacht ik, lange tijd ver van wilde blijven. Te ingewikkeld. Te gevoelig. Het duurt al zo lang. Als het onderwerp ergens aan de orde kwam, hield ik ‘wijselijk’ mijn mond. Of ik mompelde beschaamd iets van ‘Daar weet ik te weinig van’. In deze blog pleit ik voor jezelf onderwijzen en neem ik je mee hoe ik dat doe.

Rechtstreeks machteloos meekijken

Dit keer is het anders. Via de media worden we met zijn allen die oorlog ingezogen. We kijken dagelijks rechtstreeks mee met vreselijk menselijk leed. We zien de dodentallen oplopen. Opnieuw voel ik me beschaamd… maar nu vooral omdat ik toekijk en niets doe. Niets ‘kan’ doen. Me machteloos voel. Ik overweeg om me bij een protest aan te sluiten, maar hoor ik daar wel thuis?

Uitgesproken mening zonder feitenkennis

Steeds vaker ligt het onderwerp nu op de discussietafel, ook in huiselijke sferen of in de koffiecorner op kantoor. De socials staan er vol mee. Sommigen voeren het hoogste woord en hebben een uitgesproken mening, meer of minder onderbouwd met feiten. Over alle hatelijkheden maar niet te spreken. Anderen zeggen hoe vreselijk het is, maar dat ze ook niet weten hoe het nou moet en wie er nou eigenlijk aan de goede kant staan.

Objectieve feitelijke informatie: jezelf onderwijzen

Ik begin mijn vragen aan Google te stellen en leer elke dag iets bij. Een handige bron is de NPO/Kennis-site. In heldere bewoordingen, ondersteund met filmpjes, foto’s en illustraties, legt de site kort maar krachtig en (hoop ik) objectief uit hoe de situatie in elkaar steekt. En wat de eik-momenten zijn in het conflict. Want dit conflict is niet op 7 oktober 2023 begonnen. Ik voel me iets meer gesterkt door de opgedane kennis. Jezelf onderwijzen loont.

Internationale vrienden bevragen

Via zangfestivals in Europa heb ik de afgelopen 12 jaar enkele Israëlische vrienden gemaakt. Over politiek werd niet gesproken. We hadden plezier in het samen zingen en lol maken, genieten van muziek. Nu is het tijd om enerzijds te laten weten dat ik meeleef; het valt niet mee om in een land in oorlog te leven en nooit zeker te weten of je veilig bent. Anderzijds wil ik hen wat persoonlijke vragen stellen. Via Facebook waag ik de stap en stuur drie Israëlische vrienden de vraag: Hoe denken de mensen in Israël zelf over wat er gebeurt? Zij antwoorden het op prijs te stellen dat ik ernaar informeer en leggen open hun standpunten uit. Soms begrijp ik die standpunten goed, maar er zijn ook antwoorden die mij niet lekker zitten en waar ik kritische vervolgvragen over stel.

Speeddaten met Palestijnen

Belang van jezelf onderwijzenVorige week liep ik langs Sun Sun Coffee, een gezellig koffietentje bij mij om de hoek. Op het raam hing een poster met een uitnodiging voor een evenement SpeedPal. Op zondag 14 januari kon je speeddaten met Palestijnen. Ik gaf me op en gisteren meldde ik me bij Sun Sun op het toegewezen tijdslot. Het was een drukbezocht evenement. De ramen waren al compleet beslagen door alle verhitte gesprekken toen ik aankwam. Ik kreeg de gelegenheid om met drie Palestijnen een kwartier lang te praten. De eerste man, Mahmoud, verhelderde waarom ik op zangfestivals geen Palestijnen tegenkom. Een groot deel van hen kan niet vrij reizen en een ander deel heeft er niet de middelen voor.

Indrukwekkende levensverhalen

Als tweede sprak ik Dina Zbeidy, Palestijnse die is opgegroeid in Israël. Ze werkt nu als antropoloog in Nederland.  Ze vertelde mij haar indrukwekkende levensverhaal, waaruit bleek dat ze zich in allerlei bochten heeft moeten wringen, familie achter heeft gelaten om het leven te kunnen leiden met de geliefde waarvoor zij koos. Dit alles door de door Israël opgelegde restricties. We wisselden gegevens uit, want ik praat graag nog eens met haar verder over het belang van verhalen in het kader van mijn koers.

Geen tijd om stil te staan bij de overledenen

belang van jezelf onderwijzenDe derde Palestijn die ik sprak was Ahmed Abofoul. Als vroeger inwoner van de Gazastrook heeft hij inmiddels tien familieleden verloren in de oorlog. Maar tijd om daar echt bij stil te staan, heeft hij niet. Ahmed studeerde in Rotterdam, is nu internationaal advocaat en werkt voor Al Haq, een Palestijnse Mensenrechtenorganisatie. Uit hoofde daarvan schijnt hij met grote regelmaat zijn licht op de oorlog voor Al Jazeera en ander media uit vele landen. Ook Nieuwsuur vroeg Ahmed om zijn persoonlijke verhaal te vertellen. Maar toen Ahmed antwoordde dat hij daarnaast graag vanuit zijn deskundigheid wilde spreken, bleef het stil.

Informatie uit de eerste hand, naast gekleurde of dehumaniserende media 

Mijn gesprek met Ahmed ging over hoe gekleurd en vol framing de nationale en internationale media de oorlog belichten (Waarom reageert Nieuwsuur niet?) En ook over de opstelling van bijvoorbeeld onze eigen regering. (Waarom komt er geen uitleg over het afzijdig houden van stemming voor een ‘staakt het vuren?’). Over hoe feiten gedehumaniseerd worden, zodat het persoonlijke leed van mensen onderbelicht blijft. Over taalgebruik (Wanneer mag je ‘genocide’ gebruiken? Wie is een ’terrorist’? Wanneer is er sprake van ‘antisemitisme’?). Het deed me, tot mijn spijt, realiseren dat ook wij in Nederland mogelijk niet het complete verhaal horen en dat gewaardeerde bronnen ook hun eigen perspectief kunnen kiezen. Je moet dus jezelf onderwijzen. Dat maakt het waardevol om, naast de feiten, verhalen uit de eerste hand te horen, vanuit verschillende perspectieven.

Er wakker van liggen

Mag je je in deze tijd nog afzijdig houden van de oorlogen om ons heen? Mij achtervolgt het zinnetje ‘We wisten het niet’. Ik wil me niet machteloos voelen. Ik moet iets doen. Ik zeg eerlijk. Ik lig er, nu ik me er meer in verdiep, wel eens wakker van. Maar ik snap ook dat meedoen aan een strijd tegen oorlog, voor vrede, een beetje pijn moet doen. Niets vergeleken met wat de echte slachtoffers doorstaan

Eerste stap om mee te doen voor vrede: Lees je in

Mijn bijdrage is op dit moment simpel: mensen hierover aan het denken te zetten. Hoe afzijdig wil jij je houden? Of ga je je ook inlezen? Je informeren en vragen stellen? Eerst jezelf onderwijzen en dan anderen, met de feiten en de verhalen die je hebt gehoord? Onzin herkennen? Wil je iets doen, dan is dat de eerste stap. En dan kun je langzaamaan een mening vormen, je uiten, zo nodig iemand netjes corrigeren en zelf je mening weer bijstellen door nieuwe kennis.

#israelpalestina #inclusie #diversiteit #storylistening #bekijkhetookeensvandeanderekant