“Die kinderen krijgen tegenwoordig allemaal een label. Is dat nou nodig?”, hoor ik vaak, als iemand een diagnose ADHD heeft gekregen.

Een rode draad

Ik snap dat wel. We willen immers allemaal ‘erbij’ horen en niet door een of ander etiket apart van de groep geplaatst worden. Tegelijkertijd kan het volgens mij veel opleveren als we beter begrijpen waarom wijzelf of onze kinderen zich anders voelen en gedragen dan anderen. Of waarom we tegen problemen aanlopen in het leven. Dan kunnen we er wat aan doen.

Het mooie van zzp’er zijn, is dat ik bij al mijn klanten weer wat nieuws leer. En ik ontdekte een rode draad. Bij Happy Kids Care zie ik hoe kinderen met ADHD of autisme en hun ouders op en na school begeleiding krijgen. Ze leren o.a. zichzelf te begrijpen, zich beter te uiten, hun emoties te reguleren, structuur aan te brengen, met andere kinderen om te gaan. De ouders leren hun kind beter te helpen. Er komt meer rust in het gezin. Het kind functioneert beter op school. Dit voorkomt dat er grote problemen ontstaan

Ontsporen door ADHD?

In sommige gevallen kan het onbegrepen gedrag namelijk zover ontsporen dat een kind van school wordt gestuurd, of nog erger… uit huis geplaatst. Dan komt er een pleeggezin aan te pas. Maar ook voor een pleeggezin kan zo’n situatie zwaar zijn. Dat leerde ik bij ‘Ondersteuning Pleeggezin’. Zij introduceerden Mockingbird, een methodiek waarin een kring van pleeggezinnen elkaar helpt. Zo houden zij de zorg beter vol en vallen minder snel uit.

Gedragsproblemen

impegno is een organisatie die mensen met een psychische kwetsbaarheid praktisch ondersteunt. Het gaat dan onder meer over volwassenen bij wie het niet lekker loopt. Het is meestal een combinatie van factoren wat daar de oorzaak van is. Maar ook ADHD kan aan de oorsprong liggen. Gedragsproblemen hebben iemand in problemen gebracht, hij moest van school, ging vroeg het huis uit, belandde in de criminaliteit, kwam in aanraking met verdovende middelen, dakloosheid, depressies… impegno slaagt er vaak in om het leven van die mensen weer op de rit te krijgen, zo zag ik toen ik er een jaar content maakte.

Humaan gevangenisbeleid

Als je niet op tijd begrijpt wat er schuilgaat achter bepaald gedrag, zoals ADHD, kan het zomaar de verkeerde kant opgaan. Dat zie je terug bij mensen in detentie. Misdaad komt zelden voort uit pure slechtheid of gewelddadigheid van een persoon. Meestal is er wel het een en ander misgegaan in het leven, waardoor iemand het foute pad op ging. Persoonlijk heb ik er een hard hoofd in dat een gevangenisstraf dan helpt. Maar in ieder geval ben ik blij dat er in Europa steeds meer wordt ingezet op een humaan gevangenisbeleid, alternatieve straffen, psychische hulp en voorbereiding op terugkeer in de maatschappij. De kans dat iemand opnieuw de fout in gaat, is dan een stuk kleiner. Dat leerde ik toen ik een film mocht maken voor Europris.

ADHD en dopamine

Waarschijnlijk hebben al mijn ervaringen wel een stuk interesse gewekt voor de documentaire die ik een paar jaar later maakte. De documentaire ‘Waarom stopt ie niet gewoon?’ over verslaving en stigma, waarmee ik nu vertoningen organiseer voor verschillende doelgroepen, met een nagesprek. Tijdens mijn research leerde ik waarom sommige mensen nou eenmaal meer aanleg hebben om verslaafd te raken. Ook was mij opgevallen dat mensen met een verslaving regelmatig een diagnose ADHD hebben. Gisteren kwam ik een blog tegen op de website van Impuls & Woortblind een belangenvereniging voor neurodiverse mensen. (nee, nog geen klant van mij). En die blog legt dat verband met het anders werkende dopaminesysteem dat maakt dat ADHD’ers soms op zoek gaan naar sterkere motivatieprikkels. En zo is de cirkel rond.

Probleemloos leven met neurodivers brein

De verbanden die ik in deze blog leg tussen dopamine, ADHD, verslaving, criminaliteit en dakloosheid, gelden natuurlijk zeker niet voor iedereen. Er zijn talloze mensen die met hun neurodiverse brein een prachtig, evenwichtig leven leiden. Hun anders werkende hersenen zorgen vaak juist voor creativiteit, focus of doorzettingsvermogen. Op de website van Impuls & Woortblind lees je meer over de kansen en uitdagingen.

Iedereen is anders en dat is goed

Wel wil ik aantonen hoe belangrijk het is om al vroeg te beseffen dat ieder kind anders is. En dat het brein van de een anders werkt dan de ander. Dat iemands ervaringen meespelen in zijn gedrag. Het kan problemen later voorkomen als we daar beter op afstemmen bij opvoeding en onderwijs.
Het verrijkt mijn leven om me dit te realiseren en maakt me nieuwsgieriger naar de persoon achter de problematiek.

Mijn missie is om mensen die ‘anders’ zijn, bijvoorbeeld met een ander werkend brein, niet te veroordelen, maar te begrijpen. Precies daarom maak ik verhalen en films en geef ik workshops over stigma en herstel.

Ik vind het reuze interessant en ben benieuwd binnen welke organisaties ik nog meer kan ontdekken hoe alles samenhangt. Werk jij er voor een? Dan maak ik graag kennis!

Donderdag 20 en vrijdag 21 november vertoon ik ‘Waarom stopt ie niet gewoon?’ gratis in stadsdeel Escamp in Den Haag. Kom kijken — en ontdek samen met mij hoe begrip begint bij nieuwsgierigheid.
LET OP – DE VERTONINGEN HEBBEN PLAATSGEVONDEN IN 2025 De film is nu in zijn geheel te zien op Youtube.