Terwijl er weer voor miljarden euro’s de lucht in is geschoten, zit ik in een huifkar in vuurwerkarm gebied in België. M’n hond River slaapt naast me op de bank en ik zit te prakkiseren over het afgelopen en komende ondernemersjaar.

Waardevol ondernemersjaar

Een ondernemer moet zijn winst zien groeien. Dat is wat de norm in Nederland lijkt te zijn. Meer, groter, duurder. Ik zeg het je eerlijk: 2025 was financieel zakelijk gezien niet mijn beste jaar. En toch zat ik niet stil en heb ik het gevoel dat ik iets waardevols heb bijgedragen. Daar bovenop kon ik mijn creativiteit kwijt en deed ik nieuwe, spannende dingen. Ik voelde me vrij om te doen wat goed voelde en maakte me niet (of nauwelijks) druk over de mening van een ander. Ik ontmoette interessante mensen, ontwikkelde gespreksvaardigheden en ging mooie samenwerkingen aan. En ik ontdekte de activist in mezelf en gaf die handen, voeten en een stem.

Rommelig

Ja, al met al kan ik dus wel zeggen dat het een succesvol jaar is geweest.
Succesvol en ook rommelig.
‘Zou het niet goed zijn om meer focus te gaan aanbrengen?’ denk ik regelmatig. Nog zo’n aanbevolen norm. Of kan ik lekker blijven aanrommelen?
Er zit al wel een rode lijn in praktisch al mijn activiteiten. Gelijkheid en mensenrechten zijn de onderwerpen die me het meest aan het hart gaan. En mijn diensten zijn verhalen in tekst, film en sinds kort ook audio.

Moet ik in 2026 misschien mijn focus versmallen, zodat een klant mij beter weet te vinden?

Focus, verdieping, verbreding

Wil ik verder verdiepen in ‘verslaving’ of ‘naasten van verslaafden’? Een tweede documentaire misschien? Ga ik me meer bezighouden met dakloosheid? Of met de mentale gezondheid van jeugd, waar het allemaal mee begint? De opvang van asielzoekers of huisvesting van arbeidsmigranten en statushouders? Of is juist oordeel en stigma de kern van mijn werk? En hoe krijgt mijn activisme een rol komend jaar? Want zeker in deze tijd groeit de noodzaak om te strijden voor mensenrechten en gelijkheid en op te komen voor internationaal recht en democratie.

Intuïtie en ploeteren

Het afgelopen jaar ben ik gevaren op intuïtie en dingen die me kwamen aanwaaien. Ik heb ook geploeterd voor waar ik in geloofde, waarbij ik regelmatig wat won maar ook vaak nul op het rekest kreeg. Toch bevalt die werkwijze me wel.

Ik organiseerde filmvertoningen met nagesprekken rond mijn documentaire over verslaving, voor uiteenlopende doelgroepen. Daarin ontstonden nieuwe samenwerkingen en verdiepende gesprekken. Ik maakte mijn eerste audioverhalen voor de podcast ViaVia, bracht een protestsong over dictators uit en werkte aan een indringende pro-Palestinafilm met bekende Nederlanders. Verschillende vormen, maar steeds met dezelfde drijfveer: verhalen maken die raken en iets in beweging zetten.

Het voelt geruststellend mezelf te zeggen dat ik nu, op 1 januari, nog niet hoef te weten wat ik allemaal ga doen. Ik ga door met de dingen die ik heb ingezet, zal banden met mijn netwerk aanhalen en erop vertrouwen dat mensen die met mij willen samenwerken, mij weten te vinden. 

Uitnodiging

En dat is ook gelijk een uitnodiging aan jou, als je dit hele verhaal hebt uitgelezen. Kennen we elkaar al en vind je het leuk weer eens bij te praten? Reageren we op elkaars posts, maar heeft er nog geen live ontmoeting plaatsgevonden? Of zie je in mijn woorden een aanleiding om eens te praten? Aarzel niet om me een berichtje te sturen.

Ik wens je tot slot een prachtig, succesvol en vooral vredig 2026! Wat is jouw focus het volgend jaar?